The Psychedelic Furs

new wave/post-punk

Sun of a Beach

сдохни или умри
Messages
10,514
Joined
Nov 4, 2007

Reaction score
16,833

00abdbf88273.jpg

The Psychedelic Furs - выходцы лондонской панк-сцены конца 70-х. Несмотря на название, своей музыкой Psychedelic Furs более обязаны панк-року, нежели психоделии. Группа сформировалась в начале 1977 года, когда певец и композитор Ричард Батлер присоединился к коллективу своего младшего брата Тима, куда уже входили Данкен Килберн и Роджер Моррис. Отдавая дань своим кумирам The Doors и Velvet Underground, группа выбрала такое, на первый взгляд, странное название. Ричард Батлер изучал в колледже живопись, но незадолго до выпуска решил посвятить себя музыке, в которой ровным счетом ничего не понимал, и не умел играть ни на одном инструменте. В ноябре 1978 года в состав влился второй гитарист Джон Эштон, а весной 1979 года к группе присоединился барабанщик Вине Илай. Первые демо-тейпы Psychodelic Furs - сами музыканты оценивали свою музыку как «прелестный хаос» - пропустил в эфир авторитетнейший английский диск-жокей, ведущий музыкальной программы Джон Пилон же помог музыкантам заключить контракт с фирмой Columbia. Дебютный альбом продюсировали Стив Лиллиуайт и Говард Томпсон (две композиции, вошедший в американский вариант диска, продюсировал Мартин Хэннет). Критики приняли пластинку доброжелательно, рецензии на нее были неплохие, но диск продавался слабо, как, впрочем, и следующий «Talk, Talk, Talk», хотя на втором альбоме тексты уже были значительно сильнее, а продюсирование не столь размытым - здесь за пультом единолично хозяйничал Лиллиуайт. В 1982 году несколько членов со скандалом вышли из состава Psy-chedelic Furs, обвинив оставшихся в намеренной коммерциализации творчества. Третий альбом продюсировал знаменитый Тодц Рандгрен; саунд группы обогатился за счет привлечения в инструментарий духовых и струнных. На диске оказался первый американский хит Psychedelic Furs «Love My Way». В дальнейшем Psychedelic Furs неоднократно пытались менять стилистику, пробуя себя и в откровенно коммерческой музыке, и в том, направлении, которым увлечены английские инди-группы, однако серьезного успеха так и не добились. Несколько раз музыканты приостанавливали студийную и концертную деятельность, но периодически собирались вновь. Официально о распаде Psychedelic Furs не объявлялось.


Дискография:

The Psychedelic Furs 1980
[HIDE]Cкачать[/HIDE]
Talk Talk Talk 1981
[HIDE]Cкачать[/HIDE]
Forever Now 1982
[HIDE]Cкачать[/HIDE]
Mirror Moves 1984

Midnight to Midnight 1987

Book of Days 1989

World Outside 1991

Ссылки:

Фансайт
Ластфм
Вікіпедія


Ще одна група на стику нью-вейву і пост-панку. Хороші мелодії, м"яке звучання, приємний англійський акцент. Вцілому не зовсім моє, але сподобалась "I Want To Sleep with You" - пост-панкова пісня з більш різким готичним підходом. Продовження Хамелеонівської лінії:smile:
 
Description
new wave/post-punk
Last edited by a moderator:
Камон, відпишіться про цю групу, вона не повністю провальна. Елегантний англійський нью вейв, який багато кому прийдеться до вподоби.
 
Decadance, ого, навіть так:wow: А хамелеони тобі як?
 
Kobold, приятные, но... Знаешь, говорят, мол: группа крутая, но мне не нравится.
Правильное восприятие такой музыки - вопрос музыкальной эволюции, как мне кажется. Вот переслушал недавно Ю2, которых терпеть не мог, кроме нескольких хитов, а теперь уже по-крутецки идёт. Так что... Не могу дать окончательного ответа:lol:
 
нічого так, приємно було прослухувати в фоновому режимі, так навіть веселенько. але шось не моє воно якось
 
just another monkey, Кіллінг Джоук послухай.:smile:
 
кстати, как оно относительно хамелеонов-смитсов-токтоков, похоже?:alive: мейк ми лав зыс бэнд, камон:lol::stupid:
 
Prog-Jester, присягатись не буду, але імхо схоже на Смітс. Тобі повинно подобатись.

Добавлено через 53 секунды
Токтока не чув:dontknow:
 
Токтока не чув:dontknow:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:
:wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow::wow:
:moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral::moral:
:mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad::mad:
:crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying::crying:












































я какбэ удивлен:stupid:
 
Last edited by a moderator:
Prog-Jester, я і Смітсів почув зовсім недавно, а ГУБЕ не чув досі, так що...:dontknow:
 
:kisss:
это все готика и индастриал:stupid: бросай их и переходи к музыке:stupid::stupid::stupid:
 
Камон, відпишіться про цю групу, вона не повністю провальна. Елегантний англійський нью вейв, який багато кому прийдеться до вподоби.
в точку:stupid:
кароч, те песни, шо в начале диска, в мажоре - такое:disgust: ни смитсов, ни хамелеонов там нет, а нью-вейв там граничит с дюран дюраном:hz::disgust: потом пара ниче песенок (особенно которая 6 минут и в конце 9 минут:stupid:), но снова, снова уходят в мажор и дурацкий позитив:sad: такое:dontknow: как опыт неплохо, но на винте оставлять не буду

Добавлено через 3 минуты
ай вонна слип виз, кстати, милая, но она ж не стоит и двух нот из самой говняной песни Кьюр:hi: кароч, имхо, это группа больше для фанатов, для обязательного ознакомления она не нужна:dontknow:

а с Хамелеонами ты вот тогда отлично угадал:up: до сих пор топовая группа:pray:
 
заинтересовался группой после этого кавера:
[ame="https://www.youtube.com/watch?v=VEAjTLuoJbs"]https://www.youtube.com/watch?v=VEAjTLuoJbs

но после прослушивания 2-х альбомов интерес как-то пропал :dontknow:
скучновато всё-таки и вокал не понравился.

хотя, первый релиз запомнился как пример пост-панка с саксофоном. :idea: причём, используют его на протяжении всего альбома, а не эпизодически
 
Кстати, что забавно, слушаю пост-панк и его производные уже 15 лет, из них уже лет 10 практически исключительно только такую музыку, и ни разу не добирался до сабжа, название слышал много раз, но никогда не доводилось послушать! :)
 
Классные, впервые услышал этот хит — "Love My Way".
 
Back
Top